|
Parê s³ów o tym jak prawid³owo dokarmiaæ ptaki. |
|
|
|
|
Wpisa³: Anita Zielonkaweterynarz
|
Wiele osób dokarmia ptaki oferuj±c im, mimo najlepszych chêci, pokarmy ma³o po¿ywne, szkodliwe lub wrêcz truj±ce.
Dokarmianie powinno odbywaæ siê tylko zim±, gdy¿ ca³oroczne podawanie pokarmu przynosi ptakom wiêcej strat ni¿ korzy¶ci. Celem dokarmiania jest jedynie danie ptakom wsparcia w okresie mrozów i obfitych opadów ¶niegu. Wiêkszo¶æ dokarmianych ptaków to gatunki pospolite, które doskonale radz± sobie i bez naszej pomocy. Zbyt mocno przyzwyczajaj±c je do niej nie tylko oduczamy ptaki naturalnych dla nich sposobów zdobywania po¿ywienia, ale wabi±c je w jedno miejsce mo¿emy przyczyniæ siê do ³atwiejszego przenoszenia chorób, a tak¿e wystawiamy je na ¿er drapie¿nikom.
Miejsce dokarmiania ptaków jest niemal ca³kowicie dowolne, ale nale¿y zwróciæ uwagê, aby by³o ono zaciszne i ods³oniête od wiatru. Nie mo¿e te¿ byæ przestrzeni± zamkniêt± – ptaki unikaj± jej ze wzglêdu na trudno¶æ ucieczki w razie zagro¿enia.
Dokarmiaj±c ptaki ko³o domu wybieramy miejsce zaciszne i zabezpieczaj±ce ptaki przed drapie¿nikami (koty, drapie¿ne ptaki). Miejsca z gruntu niew³a¶ciwe to przeszklone tarasy i werandy. Ptaki sp³oszone rozbijaj± siê o szyby, a drapie¿niki szybko ucz± siê to wykorzystywaæ.
Miejscem bardzo dobrym s± okienne parapety. Karmnik w takim miejscu jest ³atwy do czyszczenia i zaopatrywania w pokarm, a blisko¶æ szyby uniemo¿liwia ptakom nabranie du¿ej prêdko¶ci przed uderzeniem w ni± w przypadku sp³oszenia. Dodatkowym walorem takiej lokalizacji jest ³atwo¶æ obserwowania ptaków.
Du¿a niedogodno¶æ takiej lokalizacji to zanieczyszczanie, przez ptaki, parapetów s±siadów z ni¿szych piêter, dlatego decyduj±c siê na karmnik w takim miejscu nale¿y siê upewniæ, ¿e nie zostaniemy zmuszeni do usuniêcia go po tym jak ptaki siê ju¿ do niego przyzwyczaj±.
Konstrukcja karmnika powinna zapewniæ daszek oraz os³onê przed zachodnim i pó³nocnym wiatrem, a tak¿e swobodn± drogê przylotu oraz ucieczki.
Wybór pokarmu nie jest ju¿ tak oczywisty. Musi on byæ odpowiedniego rodzaju i jako¶ci. Nie bez znaczenia jest te¿ sposób w jaki go oferujemy.
Np. dla kaczek i go³êbi doskona³± karm± jest czerstwe pieczywo. Musi ono jednak w³a¶ciwej jako¶ci, tzn. w ¿adnym razie nie mo¿e ono byæ sple¶nia³e, a ponadto nale¿y je pokroiæ w kostkê o boku d³ugo¶ci oko³o 1 cm. S± to wa¿ne warunki. Ple¶ñ mo¿e powodowaæ dolegliwo¶ci przewodu pokarmowego. Natomiast chleb w wiêkszych kawa³kach nie tylko sprawia trudno¶ci w po³kniêciu. Czêsto le¿±c w postaci bochenka jest niemo¿liwy do natychmiastowego zjedzenia a le¿±c zbyt d³ugo nie tylko ple¶nieje ale te¿ powoduje walki miêdzy ptakami.
Przy temperaturze powy¿ej zera wiêkszo¶æ ptaków nie ma problemów ze zdobyciem naturalnego po¿ywienia. Jedynie sierpówki, wróble i miejskie go³êbie s± przez ca³y rok skazane na pokarmy pochodz±ce od ludzi. Powinny one dostawaæ suche ziarno (pszenicê, proso, kasze) w karmnikach zabezpieczonych przed opadami atmosferycznymi.
Karmi±c ptaki ³ownie (kuropatwy, ba¿anty) nale¿y porozumieæ siê z miejscowym ko³em ³owieckim. W przeciwnym wypadku mo¿na siê naraziæ na oskar¿enie o k³usownictwo!
Odpowiedni dla nich pokarm to ziarna zbó¿ i grube kasze.
Sikorkom poza s³onin± mo¿emy wy³o¿yæ nasiona s³onecznika (w ³upinach lub ³uskane) i konopie. S³onina musi byæ surowa, bez przypraw i nie mo¿e wisieæ d³u¿ej ni¿ 3-4 tygodnie. Przy dodatnich temperaturach nale¿y j± zdj±æ, aby nie je³cza³a.
Dla wróbli i mazurków nale¿y przygotowaæ proso, drobne kasze i ³uskany s³onecznik.
Sierpówki, go³êbie, kawki i gawrony posil± siê grubymi kaszami, pszenic±, chlebem przygotowanym zgodnie z opisem powy¿ej.
Trznadlom nasypmy do karmnika prosa, ³uskanego owsa, owsianych p³atków. Kosy i kwiczo³y mo¿na dokarmiaæ pokrojonymi rodzynkami, daktylami, morelami lub po prostu kawa³kami jab³ka (je¶li mróz nie jest zbyt mocny).
opracowano na podstawie ksi±¿ki "Pomagamy ptakom" Andrzeja Kruszewicza. Wyd.: Multico. 2005.
do dyskusji na ten i inne tematy zapraszamy na ³amach naszego forum
|
