Link do nas
| <a href="http://wetdoktor.pl/"><img src="http://wetdoktor.pl/images/logo_baner.gif" border="0" alt="wetdoktor.pl"></a> |
|
|
choroby paso¿ytnicze zwierz±t domowych cz. 3 Paso¿yty wewnêtrzne (endopaso¿yty) - OBLEÑCE. |
|
|
|
|
Wpisa³: Anita Zielonkaweterynarz
|
OBLEÑCE, inaczej robaki ob³e maj± kszta³t cia³a ob³y, to znaczy w przekroju zbli¿ony do ko³a.
Obleñce ró¿ni± siê od p³aziñców kszta³tem cia³a - s± robakami o ob³ym ciele. Wiêkszo¶æ z nich to nicienie. Wykonuj±c energiczne ruchy ca³ym cia³em, potrafi± utrzymaæ siê w jelicie ¿ywiciela. Pokryte s± kolagenowym oskórkiem, pod którym znajduj± siê miê¶nie. Miê¶nie i oskórek tworz± razem wór skórno-miê¶niowy.
Miêdzy umiê¶nion± ¶cian± cia³a a uk³adem pokarmowym znajduje siê obszerna jama cia³a, wype³niona p³ynem. Pod wp³ywem ruchów i skurczów zwierzêcia p³yn jamy cia³a miesza siê i przelewa, spe³niaj±c funkcje uk³adu kr±¿enia. Roznosi szybko po ca³ym ciele pokarm, metabolity, gazy, wyrównuje ich stê¿enie, s³owem ³±czy organizm w jedn± fizjologiczn± ca³o¶æ. Ponadto p³yn jamy cia³a spe³nia funkcjê szkieletu hydraulicznego. Jego ci¶nieniu obleñce zawdziêczaj± sztywno¶æ swych cia³. Poniewa¿ ci¶nienie p³ynu zale¿y od napiêcia miê¶ni pow³oki cia³a, sztywno¶æ cia³a mo¿e byæ zmieniana, gdy sztywno¶æ mezoglei i parenchymy by³a warto¶ci± sta³a.
Uk³ad pokarmowy obleñców w przeciwieñstwie do p³aziñców, jest przewodem pokarmowym, to znaczy rur±, ci±gn±c± siê przez cia³o od otworu gêbowego do odbytu. W uk³adzie tego typu obróbka pokarmu odbywa siê systemem przep³ywowym, potokowym. Otwieraj± siê ogromne mo¿liwo¶ci specjalizacji poszczególnych odcinków, odpowiedzialnych za pobranie pokarmu, trawienie, wch³anianie, formowanie ka³u. Mo¿liwe staje siê równie¿ czêstsze pobieranie pokarmu, bo gdy jedna jego porcja znajduje siê w fazie wch³aniania, inna mo¿e byæ w³a¶nie trawiona, a tymczasem zwierzê mo¿e ju¿ pobieraæ trzeci± porcjê.
Przedstawicielem obleñców s±:
W³osog³ówczyca to choroba wywo³ana przez w³osog³ówkê. W³osog³ówka to paso¿yt jelita ¶lepego, rzadziej grubego. Nicieñ o nitkowatym ciele o d³ugo¶ci ok. 45-60mm – samiec i 60-75mm - samica. ¯ywi siê g³ównie krwi±, co mo¿e wywo³aæ anemiê. Objawy w³osog³ówczycy:
gor±czka
czêste wypró¿nienia z du¿± ilo¶ci± ¶luzu i krwi
utrata masy cia³a
zapalenia wyrostka robaczkowego
os³abienie
bóle g³owy
Cykl rozwojowy:
Zara¿enie w³osog³ówczyc± nastêpuje g³ównie drog± pokarmow±. W jelicie cienkim z jaj wydostaj± siê larwy, które wnikaj± do b³ony ¶luzowej gdzie przebywaj± przez kilka dni, nastêpnie opuszczaj± ¶cianê jelita cienkiego i dostaj± siê do jego ¶wiat³a sk±d wêdruj± do jelita ¶lepego, gdzie przyczepione do b³ony ¶luzowej dojrzewaj± p³ciowo.
Wêgorkowicê wywo³uje nicieñ z rodzaju strongyloides.
Paso¿ytami s± samice zasiedlaj±ce jelita cienkie i osi±gaj±ce rozmiar 2-4mm.
Zara¿enie siê polega na zjedzeniu lub wypiciu z wod± larw, albo te¿ wnikniêcie ich przez skórê ¿ywiciela. Podatne na tê chorobê s± szczególnie m³ode.
W wypadku zara¿enia przez przewód pokarmowy objawem jest:
nieznaczne zaburzenie w ¶cianie jelita cienkiego
w razie wnikniêcia larw przez skórê nast±pi
stan zapalny skóry oraz jej ¶wi±d
po przedostaniu siê do w±troby, nastêpnie do pêcherzyków p³ucnych i ich uszkodzeniu nastêpuje:
stan zapalny w±troby
stan zapalny p³uc
kaszel
podniesienie wewnêtrznej ciep³oty cia³a
dojrza³e nicienie usadawiaj± siê w jelicie cienkim i powoduj±:
zaburzenia trawienia
zapalenia b³ony ¶luzowej
a w ich nastêpstwie nastêpuj±:
oddawanie nie uformowanego ka³u
biegunki
wystêpowanie strzêpków krwi w kale
Toksokaroza czyli glistnica wywo³ywana jest przez glisty czyli nicienie toxocara canis lub toxocara cati. Jest to paso¿yt bardzo niebezpieczny równie¿ dla cz³owieka.
Samiec toxacara canis osi±ga 5-10cm a samica 9-18cm. Nicieñ umiejscawia siê w jelicie cienkim.
Zara¿enie mo¿e nast±piæ drog± pokarmow± lub ¶ródmacicznie (podczas ci±¿y larwy wnikaj± do macicy zara¿onej ¿ywicielki, a nastêpnie do p³odów). Do zara¿enia psów dochodzi poprzez zlizywanie jaj nicienia z sutków chorej suki przez szczeniêta lub zjadanie karmy zanieczyszczonej jajami.
Zara¿enie ¶ródmaciczne szczeni±t mo¿e nast±piæ zarówno przez sukê, która zarazi³a siê paso¿ytem przed ci±¿± jak i w jej trakcie.
Psy zaraziæ siê mog± tak¿e poprzez zjedzenie ¿ywicieli rezerwowych takich jak myszy czy szczury.
Przebieg choroby zale¿y od kondycji zara¿onego zwierzêcia jak i od ilo¶ci paso¿ytów. Dochodzi do podra¿nienia i nie¿ytowego zapalenia b³ony ¶luzowej. Wiêksza ilo¶æ paso¿ytów mo¿e spowodowaæ nie tylko zaczopowanie jelita, ale nawet jego pêkniêcie. Toksokaroza jest szczególnie niebezpieczna dla szczeni±t pomiêdzy 20 dniem, a 8-9 tygodniem ¿ycia. W tym przedziale wiekowym psów odnotowuje siê najwiêksz± ¶miertelno¶æ w wyniku tej choroby.
Jej objawy to:
anemia
powiêkszony brzuch
bóle brzucha
zaburzenia nerwowe (objawy rzekomo padaczkowe)
Toksoskaridioza wywo³ywana jest przez nicieñ toxascaris leonina.
Nicieñ zasiedla jelito cienkie lub ¿o³±dek.
Samica osi±ga d³ugo¶æ 4-10cm.
Inwazj± tego paso¿yta dotkniête s± najczê¶ciej zwierzêta powy¿ej 6 miesi±ca ¿ycia. Zara¿anie nastêpuje poprzez zjedzenie jaj. Mo¿liwym ¼ród³em zaka¿enia jest równie¿ zjadanie zara¿onych gryzoni. Objawami s±:
os³abienie
osowia³o¶æ
biegunka
¶wi±d skóry
mo¿liwe objawy nerwowe
Ancylostomatoza wywo³ywana jest u psów przez têgoryjce ancylostoma caninum i uncinaria stenocephala.
Bytuj± one w jelitach cienkich i ¿ywi± siê krwi±. Jest to drugi najczê¶ciej wystêpuj±cy, po glistach, paso¿yt drapie¿ników. W zale¿no¶ci od gatunku i p³ci osi±gaj± od 0,4mm do 21mm. Larwy wydalone z ¿ywiciela do ¶rodowiska zewnêtrznego mog± przetrwaæ nawet 2 miesi±ce. Zaraziæ mo¿na siê nimi na trzy sposoby:
- doustnie
- wnikanie larwy przez skórê (co powoduje widoczne punkciki wybroczyn i strupki)
- ¶ródmacicznie (p³ód zara¿a siê od matki, która t± drog± mo¿e zaraziæ nawet kolejne 3 mioty)
Je¿eli do zara¿enia dojdzie przez skórê larwy, po przenikniêciu do naczyñ krwiono¶nych, dostaj± siê do serca, potem do p³uc i do oskrzeli, tchawicy i gard³a. Wtedy zostaj± po³kniête i umiejscawiaj± siê w miejscu docelowym swojej wêdrówki – w jelicie cienkim.
Naj³atwiej têgoryjcami zara¿aj± siê zwierzêta m³ode trzymane w miejscach o mokrym pod³o¿u.
Objawy:
os³abienie apetytu, a potem ca³kowity jego brak
wymioty
nieuformowany ka³
wychudzenie
os³abienie
blade b³ony ¶luzowe
Prowadzi to do anemii spowodowanej pobieraniem krwi przez doros³e nicienie. Wyniszczenie organizmu zwierz±t mo¿e doprowadziæ nawet do ich ¶mierci.
do dyskusji na ten i inne tematy zapraszamy na ³amach naszego forum
|
|
